تبلیغات
صلای عشق
عبدالقادر مراغه ای، اعجوبه‌ی بی‌نظیر موسیقی کلاسیک ایران،


عبدالقادر مراغه‌ای، اعجوبه‌ی بی‌نظیر موسیقی کلاسیک ایران، 


عبدالقادر مراغه‌ای (838_754ه_ق): ایرانی الاصل و با نام كامل ابوالفضایل كمال‌‌الدین عبدالقادر بن حافظ غیبی مراغی . متولّد مراغه بود و در كودكی نزد پدر ادبیات و فقه و قرآن و خوشنویسی آموخت . موسیقی را هم نزد پدرش آموخت و در جوانی به فضل و هنر شهرت یافت . مراغه در آن زمان مركز علم و هنر بور و رصد خانه اش معروف بود . كتاب او بنام " شرح الادوار " كه شرحی است بر " الادوار " صفی الدین ارموی ، شناخته شده است . ولی اثر مهم و پر محتوی او ، " مقاصد الالحان " است كه آخرین متن علمی و پایه ای موسیقی نظری به شمار میرود . مراغی از سمرقند به آسیای صغیر رفت و كتابش را برای  تقدیم به سلطان عثمانی ( مراد دوم ) همراه برد . ولی به سمرقند برگشت و تا آخر عمر در آنجا به سر برد
كتاب‌های او عمدتاً در نسخه‌های نفیس ، دركتابخانه های مهمی چون نور عثمانیه ( تركیه) ، اسكندریه (مصر ) و استان قدس رضوی( ایران ) نگهداری می شود . مقاصد الالحان دوازده فصل و دو پیوست دارد و از كتابهای خواندنی و مهم در موسیقی نظری ایران است . سایر كتابهای او عبارتند از جامع الالحان ( به اضافه رساله خاتمه آن ) و كنزالالحان كه از این آخرین كتاب هیچ اثری نیست .
عبدالقادر نوازنده بی همتای عود و نوا پرداز كم نظیری بوده است و ساختن بسیاری قولها و تصنیفها و دوره های مختلف منسوب به اوست . دو كتاب مهم او به كوشش فاضل فقید سید تقی بینش در سالهای 1344 و 1356 و 1366 ، تصحیح و منتشر شد . فرزند عبدالقادر مراغی ، عبدالعزیز ، به موسیقی وارد بود و مولف كتاب " تلاوت الادوار " است كه در كتابخانه نور عثمانیه اسلامبول نگهداری می‌شود.
مقاصد الالحان و جامع الالحان و کنزالالحان سه اثر گران بهای عبدالقادر مراغه‌ای است همچنین او آخرین موسیقی دان بزرگی که وارث موسیقی به اصطلاح کلاسیک ایران است، وی علاوه بر اینکه نوازنده‌ی چیره دست عود بود درخوشنویسی و شعر و نقاشی هم تبحر خاصی داشت.

عبدالقادر مراغه‌ای، ریاضی‌دان، موسیقی‌دان و نوازنده‌ی ایرانی قرن نهم هجری است که لقب «معلم ثانی» را در موسیقی دارد. ارتباط بین موسیقی ایرانی و موسیقی ترک از جمله پژوهش‌های اوست. او همراه با فارابی، ابوعلی سینا، صفی‌الدین ارموی و قطب‌الدین شیرازی از بزرگترین نظریه‌پردازان موسیقی ایرانی به شمار می‌رود.

محمّدرضا درویشی می‌گوید: «مجموعه‌ی شوق‌نامه حاصل پنج سال کار است که سه سال تمرین و ضبط آن طول کشید و دو سال هم نت‌نویسی آن وقت برده است. غیر از روایت‌های مکتوب درباره‌ی عبدالقادر مراغه‌ای نوشته‌ی تقی بینش که در رساله‌های «جامع الالحان»، «مقاصد الالحان» و ادوار صفی‌الدین ارموی موجود است، ما سند دیگری از مراغه‌ای در ایران نداشتم. سی تصنیف به عبدالقادر مراغه‌ای منسوب شده است که من طی سفر به ترکیه توانستم ۲۴ تصنیف را جمع‌آوری کنم؛ اما شش تصنیف دیگر را هنوز پیدا نکرده‌ام.

محمدرضا درویشی در ابتدا کار مجموعه‌ی شوق‌نامه را با یک گروه هفت‌نفره آغاز کرد که به تدریج به یک گروه ۲۲نفره تبدیل شد و سپس تعداد اعضای گروه به ۹ نفر کاهش یافت. این گروه به سرپرستی محمدرضا درویشی و خوانندگی همایون شجریان، بیست و چهار تصنیف منسوب به عبدالقادر مراغه‌ای را براساس اشعاری از حافظ، جامی، خیام، فیضی دکنی، فصیحی و شاعران ناشناخته در این آلبوم اجرا کرده‌اند. درویشی در این پروژه، اشعار عربی و مصرع‌های ترکی را نیز در قالب آلبوم شوق‌نامه ضبط کرده است.
لوگوی وبلاگ صلای عشف




طراحی پوسته از : ایران نقش (طراحی قالب وبلاگهای پارسی)
تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به صلای عشق - عبدالقادر مراغه ای، اعجوبه‌ی بی‌نظیر موسیقی کلاسیک ایران، می باشد.