تبلیغات
صلای عشق

"یک جرعه نور" تقدیم به آستان حضرت عشق

 

                  یک جرعه نور                                                              


غــــرق تمـاشـای تـوام ، آری! تمنّــــای منی                                                              

در دل، ســکوت روشـــن و راز معــــمّای منی


من در ســلوکم، کی شوم آزرده‌خاطر، دلبرا !                              

باغم،خوشم! با غم،خوشم! شادیّ غم‌های منی


 مُهـــر سـکوتم نشکنم تا در بـرت گیـری مـرا                                                  

در عالــم مهــــر و وفــــا، روح هویــــدای منی

 

یک جرعــه نورم داده‌ای، آری! دگـر دیوانـه‌ام                                                 

در آتـش عشــقم، ببـین ! نــور و تجـلّای منی


«حشمت» در این‌عالم، مگر اصوات حق نشنیده‌ای؟

در هـر زمـان و هـر مـکان ، گـوش پُـرآوای منی

 

                                                                  

  غزلی از حشمت مراغه ای


لوگوی وبلاگ صلای عشف


 


اِنّا لِلهِ واِنّا اِلَیهِ راجِعوُنَ

تقدیم به روح بلند و لطیف مادر فرشته خویم که در سی ام خرداد 91 به ملکوت اعلی پرکشید و در جوار

فرزند شهید و شوی مهربانش آرام گرفت.

گل مادر

در جهان، نام گلی هست که مادر باشد؟

در جهان، مهردلی هست چو مادر باشد؟

نشنیدم، نشنیدم، نشنیدم...

من گلی خواهم کاشت.

من به بستان وفا

و به گلــزار دعا

و به گلدان صفا

و به بستان عطوفت

و به گــلزار محبّــت

و به گلدان صـداقـت

وبه بستان اطاعت

و به گلزار عبادت

و به گلدان وجودم

و به محراب سجودم، دل و روحم

                                     همه جا و همه جا ...

                                                   گلی خواهم کاشت

                                                   که نامش « گل مادر» باشد

                                                   ز سرشکم گل من، سبز و دل انگیز و معطّر باشد

                                                   همه رنگش

                                                           همه بویش

                                                                  همه خویَش « گل مادر» باشد.

مادرم، شوکت من

مادرم، عـزّت من

مادرم، «حشمت» من

                                همگی با تو بُوَد

                                همگی با تو بُوَد

                                                       گر تو هستی،همه باشند

                                                       ور تو رفتـی همه رفتـند

                                                                                همه رفتـند

                                                                                          همه رفتـند...

امروز روز تولّد من است و من در غم نبودِ کسی که مرا به دنیا آورده است، می سوزم ...

عزیزان! شادی روحش فاتحه ای نثار کنید.

لوگوی وبلاگ صلای عشف

 

نثار ارواح آسمانی کبوتران خونین بال هشت سال دفاع مقدّس                                  

                                                                       

                                                            داغ جدایی



کبــــوترها به کـــــوی یار رفتــند           خرامــــان از پیِ دلـــدار رفتند


صلای عشق را بی پرده خوانــدند          اناالحـــق گفتـه و بر دار رفتند


جنـون عاشــقی، معشـوقشـان کرد          به دیــــدار گل بـی خــار رفتند


شکستـه سجـن ویران تـن خویـش          به سویش پرکشان، بیدار رفتند


بـلای عشـقشان را مرهمی نیـست           دوا در دست و هم بیمـار رفتند


زشطّ خــون وضـــو کـردند؛ زیـرا           به محـراب شهــادت، زار رفتند


صدای ضجّه هاشان شب شکن بود          به آغــــــوش پگاه نــــار رفتند

                                            

                                                  تو «حشمت» ماندی و داغ جدایی

                                            

                                                  کبـوترهـا به کـــــــــوی یار رفتند

 


لوگوی وبلاگ صلای عشف

 

این دو بیت را به زبان مادری ام برای سنگ مزار مادر عزیزم سرودم. تقدیم به روح والایش:

 

 

تانیـیر خالیــق سبـحان آنامـین  نالـه لـرین               «محمّد» اوغلو مزارینده اَسَن شانه لرین


گر فراقـون آناجـان! کؤنلومی ویران ائتـدی               اولوب آبـاد، او دونیـاده کی کاشـانه لرین

 

لوگوی وبلاگ صلای عشف

عشق داند... غزلی از حشمت مراغه ای

 

جمع مستان



با می ومطرب نشستن، عادت دیرین ماست                                              بوسه بر رخسار جانان ، مذهب و  آیین ماست



سوز    دی    یا  بهمن   افسردگان ، ما    را  چه  غم؟                                              عشق    داند   هر   شبی ،  نوروز  و    فروردین     ماست



لیلی    و  عذرا   و   خوبان ،   غارت   دل ها    کنند                                                           آفرین  ما  را      که   تنها   آن     دگر شیرین    ماست



پا     ز   میدان    منیّت     برده ام    تا    عرش  ما                                                           دلبرا!سودای وصلت،در  دل غمگین ماست



«حشمتا» با  سعدی  و  حافظ   چرا   پهلو    زنی؟!



جمع مستان از ازل درحلقه ی دیرین ماست



لوگوی وبلاگ صلای عشف

طراحی پوسته از : ایران نقش (طراحی قالب وبلاگهای پارسی)
تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به صلای عشق - اشعار حشمت مراغه ای می باشد.